مریم عرب عامری
این روزها که دشمن داخلی و افراد فریب خورده بیشترین خسارت را در جنگ تحمیلی اسرائیل جنایتکار به مردم و زیرساخت های کشور وارد می کنند جا دارد به بررسی چرایی این اقدامات مضبوحانه بپردازیم. زمانی که برای بازی های دوسر سوخت سیاسی بین مردم دیوار اصولگرا و اصلاح طلب کشیده شد حاکمان هر دوره عده دیگر را ضد مردم وضدنظام میخواندند و شکاف سیاسی بین مردم و نخبگان سیاسی بوجود آمد.
زمانی که از روی سلیقه و تندروی های بدون مستند دینی، اخلاقی و منطقی بین جوانان و نوجوانان نسل های بعد از انقلاب با حاکمان و مدیران نسل قبل از انقلاب فاصله انداختیم عملا قوت را از گام های روبه جلو کشور کاستیم.
جوانان و نوجوانانی که با شکل و لباس های امروزی، این روزها پای ایران ایستاده اند و عده ای که از سر فقر یا احساس یا هرچیز دیگری فریب خوردند ودستانشان به خون هموطن آغشته شد.
نقش پررنگ بعضی اتباع برخی کشورهای همسایه که سالها در کشور جا خوش کردند، بدون حساب و کتاب از سهم مردم ایران ارتزاق کردند، برخی جوانان را به منجلاب اعتیاد کشاندند، یک پای سرقت و تجاوز شدند و امروز در توزیع پهبادهای اسرائیلی فعالیت می کنند قابل چشم پوشی نیست.
حالا کسانی که ادعای حمایت از افاغنه را داشتند و پیشنهاد شناسنامه دار کردن آنها را بیان می کردند کجا هستند؟
امروز هم نداشتن آمادگی جنگی در رفع معیشت مردم (نان، سوخت، اقلام اساسی) بخصوص در ناتوانی در جلب اعتماد مردم برای عدم ذخیره سازی بی مورد نشان از ضعف عملکرد و عدم تحقق وعده های پیشین دارد.
دوگانگی ها و تصمیات به روز و بدون پشتوانه مسئولان بخصوص در موضوعات اجتماعی، معیشتی و تضادهای فرهنگی موجب شد عده ای از عده دیگر فاصله بگیرند و برخی از آن ها فریب دشمن را بخورند.
اما امروز با صحنه های زیبایی از وفاق ومهربانی مردم نیز مواجهیم، مردمی که شاید با هم و حتی با حاکمیت زاویه داشته باشند، اما در این شرایط جنگی پشت همنوعان خود، نیروهای نظامی و ایران راست قامت ایستاده اند.
کاش مجری تلویزیونی که چند سال پیش در پخش تلویزیونی گفت: ایران برای ماست، هر که خوش ندارد، جمع کند و برود امروز شجاعت داشته باشد و عنوان کند همه ما در یک کلمه به وسعت ایران اتحاد داریم.