سیدمحمد ظمانی- کارشناس رسانه
این روزها دغدغه بسیاری از مدیران و فعالان فرهنگی، اجتماعی و مذهبی موضوع حجاب است، موضوعی که از سال ۱۴۰۱شکل دیگری به خود گرفته است.
اصل موضوع حجاب امری ملی و مذهبی است هم در تاریخ ادیان و هم در تاریخ ایران بانوان با پوشش معرفی می شوند.
بگذریم از اینکه چه شد که در اروپا به بهانه غم نان زن بعنوان ابزار استفاده شد و از پوشش کم شد، بگذریم که در تاریخ صد سال گذشته ایران چه اقداماتی صورت گرفت که پوشش (حجاب) برداشته شود یا آن که برداشته باحجاب شود ولی باید به فکر امروز و فردا هم بود.
امروزه برای قشری که از سر دلسوزی یا ایدئولوژی مطالبه حجاب می کنند حفظ حجاب زنان و دختران اهمیت دارد، اما چند سوال را باید مطرح کرد:
آیا طرح های حجاب بان و طرح نور که بیشتر مردمی و با حمایت پلیس صورت می گیرد درمان است یا روکشی بر روی واقعیت وضعیت روز؟
مصداق حجاب یا بی حجابی چیست؟ آیا تعریف حجاب در رشت، تهران، شاهرود، میامی،اهواز و زاهدان یکسان است؟
ارگان های فرهنگی و متولی امر چه کاشته اند که امروز انتظار برداشت آن را دارند؟
آیا این بررسی صورت گرفته است که پوشش نا متعارف (بی حجابی) در چه رده های سنی صورت می گیرد وحرف حساب این نسل چیست؟
آیا طرح هایی مانند طرح نور یا به قول افرادی طرح کور از پیامدهای بدپوششی در عمق جامعه کم می کند؟
آیا پلیس و گروههای داوطلب مردمی تنها متولی نظارت بر وضعیت پوشش هستند یا خیر؟
اقدامات آموزش و پرورش، فرهنگ و ارشاد اسلامی، دانشگاه ها واصناف در خصوص پوشش چه بوده است؟
چرا دانشگاه ها مانند همه جای دنیا الگویی برای پوشش ندارند و آن را عامدانه اجرا نمی کنند؟
چرا مدارس فقط درگیر چندساعت حضور دانش آموز در کلاس هستند و تعلم را رها کرده اند؟
نقش مساجد در آموزش خانواده ها چیست؟
این سوالات و دهها سوال دیگر که پاسخشان را در پرسش ها می توان یافت می تواند راهکاری برای تکیه نکردن و انتظار بیش از حد نداشتن از طرح های حجاب بان و طرح نور است. باید به این سوالات پاسخ داد و از امروز برای نسل Y که دهه ۹۰ را پوشش می دهند کاری کرد.
امروز شاید مصداق بانوی با حجاب با ۱۰ سال گذشته متفاوت باشد و قطعا کمتر از ۱۰ سال آینده دچار تفاوت هایی می شویم پس باید برای آینده برنامه ریزی و کار اجرایی انجام داد.
دغدغه امروز صرفا موضوع نوع و رنگ و کیفیت پوشش بانوان و حتی آقایان نیست.
همواره حجاب با عفاف بیان می شود شاید مراقبت از عفاف جوانان ارجحیت داشته باشد.
یادمان باشد بخواهیم یا نخواهیم از شکل ظاهری جوانان نسل Z خوشمان بیاید یا نیاید آینده سازان و پدران و مادران آینده نزدیکمان این نسل هستند پس شاید با زبان مدارا و مهر بهتر بتوانیم خلع هایی که در زندگی آنان بوجود آمده است را جبران کنیم.
خلع هایی که منشا آن بی توجهی مسئولان، مشکلات اقتصادی و توجه خانواده ها به نان فرزندان نه تربیت آنها، کمبود های فرهنگی و رفاهی پدران و مادران وجبران آنها به فرزندان، رها شدگی آموزش در کشور، عدم توجه به ایجاد تفریحات سالم و رسانه های بومی (جاگزینی ماهواره، شبکه های اجتماعی) و موارد دیگر است.