سال ها است یکی از گلایه مندیهای معلولان در کنار هزینههای بالای درمان و نگهداری و همچنین اشتغال، عدم مناسب سازی در شهرهایی مانند شاهرود است.
از سوی دیگر هر روز مسئولان در رسانهها مصاحبه کرده و درباره اشتغال، درمان و مسکن شما وعده بدهند و شما هر ماه و هر سال فاصلهتان را با این امکانات دور و دور تر ببینید این فقط گوشهای از مشکلات معلولان است.
با سید محمد ظمانی فعال جامعه معلولان و نایب رئیس مؤسسه جامعه جسمی و حرکتی شاهرود و کسی که سال قبل نامزد انتخابات مجلس شورای اسلامی نیز بود، به گفتگو نشستیم؛ وی همچنین مدیر مسئول نشریه ندای شاهوار جوان است و بارها و بارها درباره مشکلات معلولان در استان سمنان مطالبی را نوشته هر چند به عقیده وی، گوش شنوایی برای این مطالب نبوده است.
*قدری درباره مؤسسهای که دارید توضیح دهید.
مؤسسه جامعه معلولان جسمی و حرکتی شاهرود ۱۰ الی ۱۲ سال قبل به همت مرحومه سنگی که از جمله مددکاران بهزیستی بود، تأسیس شده است این بانوی دغدغه مند بعد از مدتی به واسطه مشکلات جسمی، هیأت مدیره را ترک و در نهایت ترکیب جدید در این مؤسسه حاکم میشود البته هیأت امنای این مجموعه کاملاً از معلولان تشکیل شده است همچنین این مؤسسه ۲۵۰ پرونده معلولان را دارد.
مبنای این مؤسسه نیز کمک رایگان به معلولان در حوزههای مختلف است این مؤسسه کمکهایی را در زمینه معیشت و درمان و دارو میکند و در حوزه توانبخشی، آموزش و فرهنگی، اجتماعی، مذهبی و … فعالیتهایی را برای معلولان دارد، از سوی دیگر این مؤسسه در بحث رفاهی و سفر و در حوزه مشاوره کمک حال معلولان است. سعی و تلاشمان این بوده که برای معلولان کارآفرین و کسانی که حرفهای را بلد هستند کمک کنیم که کسب و کارشان را گسترش دهند.
*یکی از کارهایی که به دل خودتان خیلی نشسته است را بگویید؟
یکی از ماندگارترین کارهایی که تاکنون در مؤسسه انجام دادهایم پاییز سال قبل بود که سند راهبردی حمایت از معلولان را در شهرستان شاهرود تدوین کردیم تا طبق اسناد بالادستی و با ملاحظاتی مانند محدودیتها، چالشها و ظرفیتهایی که در شاهرود وجود دارد، پروپوزال یا همان سندی ایجاد شود که حدوداً ۳۰ ارگان دولتی و غیردولتی در این سند حضور دارند که برایشان وظایفی تعیین شده است، این سند در فرمانداری شاهرود به تصویب رسیده و به ادارات شهرستان شاهرود ابلاغ شده و هر چند ماه یکبار ادارات و دستگاههای اجرایی گزارشهای خود را در این ارتباط میدهند که البته این سند باعث خیر شد و ما شاهد هستیم که در برخی جاها برای مناسب سازی اقداماتی صورت گرفته است. نکته مهم دیگر اینکه برخی رؤسای ادارات هم ما را شناختند و کمکهایی را گاه گاهی میدهند و وظایف ذاتی شأن را صورت میدهند.
*معلولان از چه نگاهی اذیت و بی انگیزه می شوند؟
نگاه متفاوت مردم به معلولان، دل معلول را میلرزاند و این بسیار تأثیر دارد، من شخصاً در سال ده بار فلکه مرکزی شهر را نمیبینم و فقط خانه و کار هستند دور همی و تفریح و … را اکثراً نداریم به خاطر همان نگاه مردم، لذا باید روی مردم هم کار فرهنگی کرد.
ابتدا باید گفت که فاصله فرد سالم با معلول یک لحظه است هیچ بعید نیست که فردی سالم در حین حادثهای به معلول بدل نشود پس ابتدا باید گفت معلولیت واقعاً چیز عجیبی نیست لذا باید این نگاه عوض شود.
*به نظر شما باید چه کرد؟
باید یک زنجیره مناسب سازی را شاهد باشیم هم زنجیره انسانی و هم زیربنایی و هم ابزاری باید وجود داشته باشد و این امر نیازمند یک برنامهریزی و سیاست گذاری بالا دستی است ما حتی اتوبوس هم بیاوریم وقتی جداول خیابانها یکجا ۱۰ سانتی متر جای دیگر ۴۰ سانتی متر است عملاً فایدهای ندارد.
*درباره استخدام معلولان هم بگویید قانون سه درصد اجرا میشود؟
قانون سه درصد استخدام معمولاً انجام میشود اما فقط در مرحله آزمون و در مرحله گزینش معمولاً معلولان گرفتار میشوند و فرد گزینش کننده به تشخیص خودش اعلام میدارد که این فرد برای جایگاه شغلی مناسب نیست و متأسفانه رد میشوند، در دولت شهید رئیسی اقدام خوبی رخ داد و آزمونهای ویژه معلولان گذاشته شد و یکبار هم آزمون برگزار شد و دو الی سه هزار نفر هم جذب شدند اما در شاهرود متأسفانه با کم کاری مسئولان، هیچ خروجی نداشت.
* آیا مسئولان عزمی دارند؟
مسئولان هیچ وقت درد ما را نمیفهمند شاید فکر کنند و خودشان را جای ما بگذارند اما در تن و وجودشان درد ما را نمیفهمند هر وقت یک استاندار یک وزیر یک فرماندار یک شهردار توانست با یک ویلچر از خانه به سر کار برود و کارش را انجام دهد بدون اینکه نیاز به کمک کسی داشت آن وقت شهر مناسب سازی شده است.
*برای درمان معلولان چه میکنید؟
مشکلات زیاد است و توان ما به لحاظ مالی اندک دلگرمی ما مردم و خیرین هستند تا در بحث درمان و بهداشت معلولان جسمی حرکتی به واسطه نیازی که دارند کمک داشته باشیم تعداد زیادی از معلولان ما نیازمند پوشک بزرگسالان و دارو هستند و بعضاً داروهایشان بسیار گران قیمت است و حتی یافت هم نمیشود و ما تلاش میکنیم تا این داروها را به دست بیاوریم و به دست معلولان برسانیم.