سیدمحمد ظمانی- کارشناس ارشد مدیریت (تحول) این روزها که بحران گرانی و تورم بیش از هر چیز بر گرده خانوادهها سنگینی کرده، سفرههای آنان را کوچک و گاهی جمع نموده است، باید به مسئولان گفت که بیایید مانند زمان جنگ ۱۲ روزه با مردم همدل باشیم. چطور در آن ۱۲روز مقاومت در برابر اسرائیل جنایتکار، با قرار گرفتن در وضعیت جنگی مانع از کمبود اقلام اساسی و فشار بر خانوادههای ضعیف شدید، اما با تشدید تحریمها و قرار گرفتن در وضعیت جنگ اقتصادی، همه آن تدابیر فراموش شد؟
چطور پس از اعتراضات اصناف در پی بالا رفتن دیوانهوار قیمت ارز، طلا و مواد اولیه، راهی برای گرهگشایی پیدا نکردید تا آن اعتراضات مسالمتآمیز به اغتشاشات ویرانگر تبدیل نشود؟
چطور پس از بالا گرفتن آتش فتنه، به فکر تکنرخی کردن ارز و کمک به معیشت مردم افتادید، در حالی که قبل از آن ناله کمبود بودجه و اعتبارات پولی و ارزی داشتید؟ حقیقت این است که امروز هیچچیز از معیشت کافی مردم، فراهم کردن بستر تولید برای تولیدکننده و مدیریت منابع واجبتر نیست، اما به نظر میرسد ایدئولوژی تنها پس از تأمین معیشت کارساز است؛ روند نوسانیِ خدمترسانی در وضعیتهای ویژه و عادی، مردم را شرطی و بیاعتماد میکند.
کشور ما حتی در وضعیت تحریم آنقدر منابع و پول دارد که آب از آب تکان نخورد، اما این امر نیاز به همدلی و مدیریت بین دستگاهها و نهادها دارد، مطمئن باشید مردم همیشه آماده و در صف اول هستند، اما شما مسئولان باید به این باور برسید که امروز روز جنگ است. نمایندگان مجلس بدانند که اولویتهای بودجه باید تغییر کند؛ تخصیص رقمهای نجومی برای موسسات خاص و غیرعام، ضمن نادیده گرفتن اولویتهای امروز، اعتماد مردم را از بین برده است.
از طرف دیگر، میدان و دیپلماسی باید کارایی خود را در مهار تورم با منشأ خارجی نشان دهند و دستگاههای نظارتی جلوی هرگونه رانتی را از سرچشمه بگیرند و قاطعانه برخورد کنند.
رفتوآمدهای زندانیان اقتصادی و بالاتر از آن، کسانی که از اعتماد نظام سوءاستفاده کردند و اکنون در جامعه به عنوان نخبه اقتصادی جولان میدهند، مانند آب سردی بر پیکر اعتماد مردم است. امروز با گسترش رسانههای مجازی، کوچکترین خطای مسئولان در استفاده از منابع ملی زیر ذرهبین افکار عمومی است. در همین استان سمنان با وجود منابع سرشار، ظرفیتهای دانشبنیان، منابع طبیعی، گردشگری و نیروی انسانی، وجود بیکاری، فقر و توسعه نامتوازن معنایی ندارد.
حلقه مفقوده این وضعیت، چیزی جز سوءمدیریت و عدم مطالبهگری مردم، رسانهها و نخبگان نیست. قابل هضم نیست که استان سمنان پایینترین سهم را در بودجه کشور داشته باشد و مردم از مسئولین ارشد و نمایندگان چرایی آن را مطالبه نکنند. قابل هضم نیست که استان بر اقیانوسی از معادن ارزشمند بنا شده باشد، اما پاسخی نیابیم که چرا سود این معادن و حقوق دولتی آنها در آبادانی شهرها و روستاها مشهود نیست. در پایان باید گفت: هر آنچه در توان دارید، امروز برای مردم انجام دهید.